پژوهش حاضر مطالعه اي شبه تجربي با روش پيش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. 38 سالمند (20 مرد و 18 زن) با روش نمونه گيري در دسترس از شهرستان سيرجان انتخاب شدند و به تصادف در دو گروه آزمايش و کنترل قرار گرفتند. ابزارهاي مورد استفاده پرسشنامه افسردگي سالمندان، پرسشنامه احساس تنهايي و بسته آموزشي موسيقي درماني بود. مداخله شامل 13 جلسه موسيقي درماني بود.
يافته ها: نتايج پژوهش حاکي از آن است که افسردگي سالمندان پس از مداخله کاهش يافته است. همچنين احساس تنهايي زنان در قسمت ارتباط با دوستان و نشانه هاي عاطفي تنهايي، بهبود معنادار داشته است اما بر احساس تنهايي مردان تاثير معنادار نداشت.
نتيجه گيري: يافته هاي تحقيق نشان دادند که موسيقي درماني مي توان به عنوان راهکاري براي کاهش شدت افسردگي سالمندان به کار رود؛ تاثير اين گونه مداخلات بين افراد دو جنس مي تواند متفاوت باشد؛ و اين تفاوت در زمينه کاهش احساس تنهايي نيز به چشم مي خورد.

متن پژوهش